دختــــــــــر هابیل

بعد از اینکه با یه روغن هبده کیلویی آپارتمان مخوف ایلیا رو غالب کردیم به خلق الله

با پولش زمین خریدیم و نه ماه طول کشید تا ساخته بشه

کریم از روی احسان وکرم گفت خب چه کاره ایه برید خونه اجاره ای؟!

زیر زمین خونه من که خالیه بیایید اونجا

ما هم با شعار نه بابا نمی خوایم مزاحمتون بشیم ،حالا میریم میگردیم ،خب اینجوری که سخته برای شما

دون رو پاشیدیم

بهرحال شاعر درین باره میفرماید:«من وانکار شراب این چه حکایت باشد،غالبا این قدرم عقل وکفایت باشد»

و من نه ماهه بارداری خونه ی برادر بودم شرایط به گونه ای پیش رفت که بسی به ما خوش میگذشت

از کرایه خونه و قبض که خبری نبود که هیچ تازه دستور هم میدادیم

 مثلا میگفتم هوس ماهی کردم یا فلان میوه رو میخوام

و اونم فی الفور جور میکرد

طوریکه گاهی میگفت: شما مثه گربه های تو کارتون دهکده حیوانات هستید زندانی کلانتر بودند اما بچه دار هم شدند و باید شکم بچه هاش رو هم کلانتر سیر میکرد

و حالا هم امیر علی علاقه ی خاصی به دایی کریمش داره چون همیشه میبرتش پارک، براش بستنی میخره و کلی باهم خوش میگذرونند فقط امیر لب تر کنه،دایی کن فیکون میکنه براش

کریم کلکسیون از خوبی و شوخ طبعی ها رو داره بوقتش بیمزه وبی لعاب ترین آدمی میشه که میشه فرض کرد

خدا نکنه سر سفره باشی حالا حال بهم زن ترین خاطرات رو تعریف میکنه هرچی حنجره هم پاره کنی که «وااااادار»گوشش بدهکار نیس

حتی وقتی اصرار داره یه کلیپ رو ببینی هیچکس حاضر نیس تا اینکه قسم وآیه بده چیز بدی نیست!!

یا نشستی داری فیلم میبینی یهو میزنه اون شبکه تا صدای همه رو در بیاره و بعدش بگه خاطره میشه خب

امشب تولد بهترین و عزیزترین داداش دنیاست؛کسی که همیشه هوامو داره چه تو نوشتن چه زندگی همه رقمه پشتمه

اسم کریم واقعا برازنده شه

بابام خدابیامرز همیشه میگفت:انشالله؛کریم خیر ببینه دست به خاکستر بزنه طلا بشه

اونایی که داداش ندارند کلاهشون پس پس پس معرکه ست

کریم مانا باش تا ابد تولدت مبارک

ماشالله لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم