تو ماشین به سمت روستا که میرفتم
ویو بی نظیر بود،
ابرها در حال گریستن،دشت سبز
غروب دل انگیز
و من شاعر شده بودم و ایضاحالا خواننده
تو مایه های سهیل نفیسی شعر می‌سرودم و می خواندم
ترجیع بند هم این بود: ببار،ببار بر کوهساران:)
**آیا میدانستید سهیل نفیسی از خوانندگان محبوب من است:*)
