دختــــــــــر هابیل

همیشه دلم میخواست سوت بزنم؛کریم هی میگفت:این چهارتا انگشت رو می بینی«منظورش انگشت اشاره واون یکی انگشت که حواله میدیم به دشمنان اسلام»اینا رو بزار روی زبونت وفوتش کن

و نتیجه چی میشد حالت تهوع به همراه کلی تف؛اما من از این بیدها نبودم که از این بادهای تف زا بترسم

هی تمرین وممارست؛هی تلاش یدی تا اینکه یه روز وقتی مامان داشت رو دار قالی نقشه میزد ومن منتظر بودم پشت سرش پر کنم تو این تایم شروع به تمرین کردم و اولین صدای آهنگین پیدا شد

و من یاد گرفتم سوت بزنم؛عمه اونجا بود و گفت:هر کی نوبر میزنه؛صدای شوهر میزنه

و من تازه سوت بلبلی میزدم و به عمه میگفتم برای نوبر بلبلی؛کسی نسخه نپیچیده؟!

و بعد از چند روز من همه مدل سوت یاد گرفته بودم؛و با تمام انگشت هام بلد بودم سوت بزنم

از هر انگشتم یه سوت میزد بیرون

الان که هی برای قناری ها سوت میزنم یاد اونروزها میفتم.

جایی میخوندم که میگفت:هر وقت از کوره در رفتین؛شبیه زودپز هی سوت بزنید:)

فقط خواهشا موقع سوت زدن؛سر نرین :)