دختــــــــــر هابیل

آدم های عجیب غریبی هستیم.

ما نه تنها در زندگی، بلکه در مرگ هم تفاوت قائلیم.

جان آدمی از هر دین و آیین و ایدئولوژی قابل احترام هست.

 فکر جهان سومی، یعنی اینکه مرگ عده ای از مردم خاورمیانه مهم نیست،اما اگر عده ای در اروپا یا آمریکا کشته شوند، استوری و شمع واحسرتا و قلب سیاه و شکسته برای ابراز همدردی وجود دارد!!

اما باید بدانیم که کشته شدن افرادی مظلوم،بی خبر از هرجا، در هر کجای این جهان خاکی باید آدمی رو متاثر کند، خواه لبنان، خواه آمریکا.

گاهی یک ملت، اسیر ایدئولوژی و مکتب یک دولت هست اما دلیل نمیشه که همه ی اون ملت شبیه دولتش باشه. 

اینکه یه عده از ویرانی و کشته شدن مردم بیروت شاد شدند، باید بدانند که فکر جهان سومی دارند. 

قرآن قرن ها پیش نسخه این عده رو پیچیده:"بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ 
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ
اخم کرد و صورتش را برگرداند، 
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ
از اینکه نابینای فقیری آمد کنارش نشست تا حرف‌های پیامبر را بشنود!"
از آدم فقیر کناره میگیریم و برای اینکه کنار یک فرد ثروتمند دیده شویم ، انسانیت رو به حراج میگذاریم،

آیا سلام کردن ما به یک فرد فقیر و ثروتمند  یکسان است؟!

اینکه سوگواری هامون هم طبقاتی شده، تهوع آوره.

یکی رو میشناختم وقتی میگفتن:فلانی هم مرده میگفت:قشنگ هم بود؟! 

انگار اگه قشنگ تر بوده، باید بیشتر احساس تاسف بکنه!!

اما باید بدونیم، هر جانی که گرفته میشه، اونم جان آدم بیگناه و مظلوم فارغ از زشتی و زیبایی، بیسواد و باسواد، غنی و فقیر، قابل احترام هست. مرگ جغرافیا و سیاست نمیشناسه...

درست بیاندیشیم.