دختــــــــــر هابیل

یادمه حدود بیست سال پیش بابام اومد خونه و یه چیزی دستش بود شبهه برانگیز وشبیه جوجه تیغی

و گفت: اینو دوستم از سفر به سوریه آورده و بهش میگن �گیــوی�

و می خورنش!!

و اون شب یه کیوی اندازه تخم مرغ تقسیم بر هفت شد و خاطره ساز تریم کیوی عمرمون شد

اون کیوی نبود که تقسیم شد محبت و دوستی بین خانواده بود

بابام ندار بود اما دل دارایی داشت،اینو وقتی فهمیدم که خانمی پیشم اومد و گفت:

تا وقتی بابات زنده بود سهم نون ما هم بود اما از وقتی نیست هیچ کس نگفته زنده هستین یا مرده

تنها تو یتیم نشدی ما هم یتیم شدیم ...