دختــــــــــر هابیل

چینی ها پیام برای ایرانی ها می فرستن که داداش،

ما با هم این ویروس رو شکست میدیم، و توصیه هایی در برابر این ویروس گفتن

ملت هم کوتاه نیومدن و هرچی بوده بارشون کردند، مثلا میمردین خفاش و مار و عقرب و سوسک نمی خوردین

منی که همش املت و کوکو سبزی خوردم چرا باید جور تو خفاش خور رو بکشم. 

اما اگر نگاهی مجمل به چین داشته باشیم، با جمعیت میلیاردی و نبود زمین کشاورزی کافی، خب چی بخورن؟!

نون عباسعلی؟!

اونا مرده هاشون رو هم میسوزونن که جا نگیره، 

یادمه یه بار تو خوابگاه هیچی نداشتیم بخوریم، بخصوص آخر شب گشنگی هجوم میاورد و باید خندق بلا رو ساکتش میکردیم. 

کمد و کیف رو گشتم چیزی نبود، فاطمه رفته بود بهبهان، اما چمدون خاکستریش رو نبرده بود، رمزش رو بلد بودم، توش نخوچی کشمش بود هرچند نخوچی هاش سفت بودند اما کاچی به از هیچی

بی اجازه ی صاب مجلس اون شب نخوچی کشمش رو زدیم به رگ

خلاصه یکی شکم گشنه است یکی هم شیدایی عاشق این چیزها حالیش نیست.