دختــــــــــر هابیل

من از این تریبون حلالیت میطلبم
از تمام اجناس سال های گذشته که بهشون انگ گرون بودن زدم، اونا اوج ارزونی بود و ما  خبر نداشتیم!! 

آقا روم سیاه، شرمنده... 

دیشب رفتم خانه ی کالا، که بعد عهد بوقی،شوهر خواهر رو پاگشا کنیم.بعد دیدن قیمت ها تو حس آمریکا رو داری که هیچ غلطی نمی تونه بکنه. 

قیمت ها سرسام آور. 

و جملات قصاری که هر کس از جلو اجناس رد میشه، میگه:این پارچ و لیوان رو میخواستم پیش عید بخرم 120،حالا شده 360. 

یه باختم، بدم باختم خاصی تو چشم های همه بود.

یعنی خدا به داد اونایی که میخوان جهیزیه بخرن، برسه. 

یه قندون خیلی زشت، بی ریخت و بی لعاب باشه 70 تومن، سرویس کاملش دیگه خودتون حساب کنید. 
 
تو این قهقهرای عجیب غریب گرونی، دیگه دوره تجملات نیست، همون واجب دست هم خانواده ها رو انکسر ظهری میکنه. 

خلاصه که دیشب با دیدن این قیمت ها و جیب وصله دار این ملت و گشادی جیب دولت، باید گفت:ملت انقلابی و همیشه در صحنه تا همیشه دچاری کسری بودجه ی اساسی ست. 
کی این ملت، روی خوش آسایش و ارامش رو خواهد دید، خدا داند.