احقاق حقوق حقه و این صحبتا
دختـر هابیل پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۴۰۰ 3:18دیروز که زنگ زدم که چرا درمانگاه محله باید و شاید به مسائل مربوط به مراجعه کنندگان بهایی نمیده که هیچ
حتی میگه همینی که هست، پرونده ات رو بگیر و برو یه جای دیگه
و گوشی رو وسط صحبت کردنم، قطع میکنه
شدید بهم برخورد، مطلب رو تو پیج گذاشتم و یک نفر که مسئولیت داشت اما فاش نکرد، شماره داد که پیگیر قضیه باشم.
هرچند قبل از نوشتن پست هم چندین بار به شبکه زنگ زدم کسی جواب نداد.
بعد از گرفتن شماره خانم دکتر باقری که انگاری مسئول تکریم ارباب رجوع بود، شرح ماوقع رو نوشتم براش، ایشون من رو به دکتر قمصری ارجاع داد و صبح ساعت 8 درمانگاه بودند، مع البت اون تایم من خواب بودم اما وقتی ساعت 9:30گوشی رو برداشتم
از درمانگاه تماس گرفته شده بود
الو خانم سعدآبادی عزیز!!!!
لحن، لحن تلویحا عذرخواهی بود از سوی همون خانمی که گفت:همینی که هست ناراحتی برو
و اینکه باز توقع نداشتن من تو تایم شلوغ درمانگاه چیزی بگم
و من هم گفتم توقع ندارم در جواب بگی پرونده رو بگیر و برو قطع کنی.
مصر بود بدونه چجوری با شبکه ارتباط گرفتم.
و گفت تشریف بیارید برای واکسن پسرتون.
یه خصیصه خیلی بدی که مردم بیدگل دارند و در آرونی جماعت دیده نمیشه، اینکه برای گرفتن حقشون هیچ واکنشی نشون نمیدن، هیچ اعتراضی، هیچ بحث و گفتمانی، یعنی هیییییچ
و با گفتن یه کلمه ولششش کن، قضیه رو تموم میکنن
اینکه تو آگاهی نداشته باشی به حقوق و خواسته های از دست رفته ات، زیان نادانی خود تو هست،
اینکه روحیه مطالبه گری نداری، این به نفع بالا دستی تو هست.
وقتی اعتراض نکنی، تو سری خور باقی میمونی،
چرا درمانگاه، دکتر نداره، چرا مراقب بهداشتش یه روز درمیون هست یا فقط یه دونه داره، چرا ماماش خیلی وقتا نیست.
از من و تو بابت همین بحساب خدمات پول و مالیات گرفته میشه که این برخورد ها صورت بگیره؟!
تنها راه پیشرفت بیدگل، روحیه مطالبه گری ست از هر سازمان و ارگان خصوصی و دولتی که هست.
حق گرفتنی ست. با ولش کن و حالا میگذره، چیزی درست نمیشه.