دختــــــــــر هابیل

کتاب خوب مثه قلیون میمونه،با این تفاوت که کتاب رو خودت و دیگرانی که همراهت هستند تاثیر مثبت میذاره و قلیون هم خودت ضررش رو می بینی هم هیات همراه!!

کتاب سه شنبه ها با موری با نگاهی ژرف به ابعاد زندگی حتی تا لحظه مرگ زیبایی هایش رو نشونت میده.

اگه امروز به هر کدام از ما گفته بشه امروز آخرین روز زندگیت هست سعی میکنی قید خیلی از کارها رو بزنی
و فقط تازه پی می‌بریم چه تایم هایی از زندگی رو به بطالت محض از بین بردیم.
کد های ارزش گذاری ما از پایه غلط بوده،چه فرصت سوزی هایی کردیم بخاطر نگاه و حرف مردم.
ماها یکبار فقط بدنیا می آییم و زندگی می کنیم!!

وقتی بعضی استوری ها و پروفایل ها یا وبلاگ ها رو نگاه میندازی مرگ های تدریجی رو می بینی جملاتی با مضامین مرگ،خودکشی،خسته از زندگی،سپردن به خدا که فردا بیدارشون نکنه،بماند که همین افراد اگه بخوان از خیابون یه طرفه رد بشن دو طرف رو نگاه میکنن.
اما افرادی هم هستند لحظه لحظه طعم زندگی رو می چشند،از نور خورشید،از سبزی طبیعت،از نم بارون لذت می‌برند و از مرگ هراسی ندارند،چون مرگ هم قانون طبیعت است و منِ انسان فراطبیعی نیستم.

باید قید این جمله رو از کل زندگی بزنیم«دیگه واسه ما خیلی دیره»

باید تا میشه آموخت،یادگرفت و زندگی کرد حتی با وجود همه سختی ها.

کتاب سه شنبه با موری اثر میچ آلبوم رو به همه توصیه میکنم کتاب در مورد استادی در آستانه مرگ و دانشجوش می باشد.
و راهنما و ارشادی که استاد با دانشجو داره
کاش معلم ها و اساتید هم بجای پژوهش های صد من یه غاز ،تدریس های بی‌مزه و بی لعاب تایمی رو به کتاب خواندن سرکلاس اختصاص می‌دادند،چون انتگرال و حساب دیفرانسیل و حمله مغول به ایران و جنگ های صلیبی دردی رو دوا نمیکنه.
یادمه یه بار به استادم گفتم: حالا من از سقوط حمدانیان بگم چه دردی رو دوا میکنه،بهتر نیس بنیادی تر به مسئله نگاه کنیم
که در جواب گفت:تو باید چند دهه بعد بدنیا میومدی تو مال این زمونه نیستی سیستم حالا همینه!!
حتما این کتاب رو بخونید و فیلمی با همین عنوان هم ساخته شده بعد ببینید.