دختــــــــــر هابیل

به خانمی که اومده میگم حاجی یک ساعت دیگه میاد 

یه وا میگه و میشینه یعنی دقیقا یک ساعت بیکار یه جا میخواد بشینه 

همیشه دربرابر واکنش اینجور آدما کهیر میزنم 

خیلی ریلکس میشینن وبی خیال گربه

دل جوشه ی هیچ کاری رو هم نمیخورن 

تو مسافرتی که به خارج داشتم (الان قاطبه ی دوستان میگن اووهو اینم کشت ما رو با خارج رفتنش)

تو فرودگاه تو هواپیما دم ساحل تو آسانسور همه کتاب میخوندن انگاری تا این صفحه رو نخوندن گینت پرواز براشون باز نمیشه؛تا این صفحه رو نخونن رفتن به دریا قدغن

ما چه ملت راحت و ریلکسی هستیم وقت هم باد هوا؛بی فرهنگی و بی تفاوتی همش از این ریلکسی میاد

اگه یه قالی باف اینجا بود حتما میگفت: تو این یه ساعت میشه یکی دو رچ قالی بافت

اگه کتابخون اینجا بود میگفت:میشه چند صفحه کتاب خوند

اگه یه قصاب،یه نانوا؛یه خیاط ؛یک کارگر

زمان همین طور داره میگذره به سرعت برق وباد و این ریلکسی کار دست آدم میده

زمان برای یه عده حلبی است.