دختــــــــــر هابیل

به پیشنهاد مادر،میریم روضه حضرت زهرا(س)

 

مداح وسط روضه یهو انگار چیزی یادش بیاد با ناله و سوز و گداز میگه:نکنه بیست و دو بهمن بیاد و نری راهپیمایی تو مسئولی،زمان شاه ما هیچی نداشتیم الان همه چی گل و بلبله!!

دروغ چرا تا قبر آ.آ.آ.آ

یه زمانی عاشق دهه فجر بودم،این پرچم های مثلثی سه رنگ که تومدرسه آذین بند کلاس و راهرو مدرسه میشد،سرودهای انقلابی،سریال های مختص این دهه.

اما کم کم ماهیت انقلاب فرق کرد،انقلابی که برای فقرزدایی و عدالت علوی و مبارزه با فساد اقتصادی و نابودی کاخ نشینی روی کار اومده بود،یهو خودش شد سمبل اشراف گرایی.

یه دوره ای فیدل کاستروِ خدا بیامرز،قربون سادگی رواق و مرقد امام میره و طفلی نمیدونست که زمونه رنگ و وارنگ زیاد داره،دو رنگی زیادتر و حالا بیا و ببین چه جلال و چه جبروتی؟!

تاریخ میگه مردم از ظلم اموی به عدل عباسی پناه آوردند اما بعد گفتن‌:بنازیم به همون ظلم اموی که حداقل روراست بود و علنی،نه تزویر عباسی که امام رضا رو مسموم میکنه و بعد کنار جنازه مویه.

شاه طاغوتی رو زمین زدند اما از زمین هزاران شاه و شاهزاده(شما بخوانید آقا زاده)شکوفه زد،با پیشانی های مهر خورده که گاهی فکر میکنم پدر من که این همه نماز میخوند جای مهر نداشت اینا از کجاشون جزو دسته مهرداران شدند؟

با همین جامهری و محاسن مصلحتی و ریاکاری همیشگی،وام های میلیاردی بلاعوض گرفتند و سر من و تو رو شیره مالیدن و بعد هم سر بزنگاه فلنگ بستند و رفتند و طبق معمول همیشگی علی موند وحوضش.

بیچاره و بدبخت،بدبخت تر شد و حسرت به دل.

وقتی تو مناظره ها می بینی یمین و یسار در حال بچاپ بچاپ هست، دارند همدیگه رو لو میدن،تو دلت به چی باید خوش باشه،هر کی پای این سفره نشست چترباز قهاری بود برای هفت نسل بعد خودش هم برداشت و رفت.

خلاصه که بـــد دهه و زمونـه ای شده بـــــــد!!