دختــــــــــر هابیل

هانریش بُل در کتاب «آدم کجا بودی» به نکته ای اشاره میکنه که ذهن منو درگیر کرد.

«بعد از هیتلر، همه ی آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیربناهای آن آورده است؛ اما یک چیز نابود شده ی اساسی بود که هرکسی نمی فهمید و آن، خیانت هیتلر به کلمات بود!

خیلی از کلمات شریف، دیگر معنی خود را از دست داده بودند، پوچ و مسخره شده بودند. عوض شده بودند. آشغال شده بودند. کلماتی مانند آزادی، آگاهی، پیشرفت و عدالت ...»

داشتم فکر میکردم در طول تاریخ خیلی ها خواه ناخواه گند زدند به اصل کلمات 
به کلماتی چون عشق،چون دوستت دارم،چون آزادی،امید،تدبیر ،عدالت خواهی
خیلی ها با رفتار و عملکردشون شدن دزد عقاید و ایمان آدم ها،تخم شک و تردید رو کاشتن.

طوریکه آدما پس از شنیدن اساسی ترین کلمات این جهان واکنششون فقط یک پوزخند بود.
مراقب باشیم با حرف زدن بیجامون،با عملکرد ضعیفمون،قداست کلمات را بی اعتبار نکنیم