دختــــــــــر هابیل

نام کرونا ویروس

هدف:فلج کردن تمام زندگی، کابوس شب و روز ملت

اینو شاید شنیدین «واقعیت اینه ‏تاثیری که کرونا رو تمیزی ما گذاشت النظافته من الایمان نداشت»
تمیزی که چه عرض کنم وسواسی شدن

اگه قبلا بعد دستشویی دستت رو می شستی حالا یه بار قبل یه بار بعد یه بار هم بعد اینکه در دستشویی رو باز کردی و اومدی بیرون میشوری.

تازه وقتی به دستا نگاه میکنی شبیه مرده از تو گور برگشته شده

گمونم تو همه ی خونه ها این بساط هست.

واگه ما از کرونا نمردیم تازه باید یه تایم طولانی بگذره که فقط  با یه فوت همه چیز رو ضدعفونی میکردیم، یادمون بیفته.

[مجید بدو ورود]

کتت رو چرا آوردی تو و کنار مانتو من گذاشتی؟
خدایا صدتا ویروس با خودت آوردی یا حسین

_کجا بذارم جایی نبردم که

شونصد بار گفتم لباساتو بیرون دربیاربعد بیا تو
سوئیچ و موبایل تو ضد عفونی کن بیا الان این دستگیره هم آلوده شد

_یا زهرا، یا زهرا، یا زهرا، اگه کرونا ما رو نکشه،این عزرائیل(منو میگه ها)  منو میکشه کرونا آتیش گرفته تمومش کن این بازی کثیف رو، زندگی واسمون نذاشتی

گوشیش زنگ میخوره:الو کاشان سرا، فرش باغ ارم میخواستم

من:چه دل خوشی دارند، تو این هیرو ویر فکر فرشن!!!

[مجید لبهاش رو فشار میده که میشنوه](چنتاتون الان همین کار رو کردین؟! )

طرف:امکان خرید حضوری هست از تهران میخوام بیام برای فردا
من:با صدای رسا نخیر

مجید:متاسفم کلا حکومت نظامیه مقر ما

من:این تهرانیا فازشون چیه؟ بند نمیشن تو خونه هاشون

دستت رو بشور زدی به گوشی

_چشم چشم چشم.

شاید از نگاه خیلی ها من قضیه رو جدی گرفتم که به نظر من جدی هم هست

اما میخوام چند خاطره  قبل کرونایی براتون تعریف کنم

ده سالم بود تو روستا خونه همسایه روبه رو روضه بود بعد
با صحنه ای مواجه شدم یه تشت آب بود و خانمی که استکان ها رو  توش میزد و بعد دوباره چای توش می ریخت یه کاسه قند هم بود که ملت اینور و اونور میکردن یکی بردارن

از اون زمان به بعد من دیگه دلم با خوردن چای در ختم و روضه صاف نشد و گول این حرفا که دلت پاک باشه و چای امام حسین هست رو نخوردم.

سلف دانشگاه بودم غذا قیمه بود بهمراه سیب و ماست
مسئول ماست تا درش رو برداشت یه عطسه خرکی تو خود ماست کرد و بعد با همون دست مبارک گوشه لبش رو پاک کرد
عی گویان بودن تمام دانشجوها، اما برام یه ملاقه ماست ریخت، هنوز که هنوزه روم نمیشه به  دستگاه گوارشی ام نگاه کنم بابت این خیانت

داشتم رفتن به خونه یکی از دوستان رو تو ذهنم تجسم میکردم

لباس می پوشم، کفش اسپرتم که بند داره سفت میکنم، در خونه رو باز میکنم، در ماشین رو باز میکنم دستم به فرمونه، بنزین ته کشیده، میرم بنزین میزنم، دوباره سوار ماشین میشم به مقصد میرسم، سوار آسانسور میشم دکمه طبقه ششم رو میزنم بعد در خونه میزبان رو میزنم و اولین کاری که می‌کنم سلام و سپس دست دادن و پاش بیفته رد و بدل کردن بوسه و نگم دیگه خوردن چای و میوه

کدوم ما وقتی وارد خونه کسی میشیم قبل از دست دادن میگیم شرمنده، دستام میکروب داره بشورم بعد در خدمتم؟!

بدبختی یه عده با وجود سرماخوردگی، اصرار به بوسیدن یا دست دادن دارند.

کرونا با وجود همه این سختی هایی داره، حداقل به من فهموند خیلی ادعای تمیزی میکردی درحالیکه اینجور نبود
زین پس من حتما ژل ضد عفونی همراهم خواهد بود برای سلامتی و بهداشت خودم و خانواده  و جامعه ام البته به شرط بقا.