دختــــــــــر هابیل

راستش همه معلم ها، عاشق اینن که از دانش آموزانشون کادو بگیرن

هر معلمی بگه، نه این حرفا چیه؟! 
بی معطلی، دهنش رو سرویس کن
 اصولا با ورود به ماه اردیبهشت، از میزان خشونت کاسته میشه و لبخند چاشنی دروس خشک و یبس آور میشد. 
و این یعنی چراغ سبز 

من تنها معلمی که کادو دادم، معلم کلاس دوم بود، طفلک خونه اش رو دزد زده بود و قرار بر این بود، دانش آموزان یاری کن، یه طرف کار رو بگیرن
من یه دست بشقاب شیشه ای طرح اسب بردم، اون زمان تازه بشقاب و زیر دستی شیشه ای مد شده بود، پری همسایه از تهران میاورد. 

یه دست مامانم گرفت، کاغذ کادو هم نداشتیم با روزنامه که اونم از خونه احمد شهری، شوهر خاله بود کادوپیچ کردیم که بیشتر به باند پیچی میخورد تا کادو پیچی

روزنامه ایران که هدیه رو در بغل گرفته بود. 
یه شاخه یاس هم از خونه خاله کندم و با چسب به کادو چسبوندم و تا خود مدرسه از بوی یاس، سرمست شده بودم.
خوشحال بودم که کادو میبرم. 

یه بار هم دبیرستان به دبیر قرآن یه کارت پستال دادم، طرف آرونی بود، یهو گفت:به چه مناسبت حالا مونده تا روز معلم!! 

یه نگاه بهش کرد گذاشت روی میز
بدم اومد که کادو بهش دادم، طرف رو چه به محبت؟! 
دیگه هم یاد ندارم از این غلطا کرده باشم.