دختــــــــــر هابیل

امروز دختر هابیل 9 ساله شد.

کلی دوست جدید پیدا کردم دختر و پسر[خاب خاب خوشم باشه].

خیلی از دوست و فامیل منو(دختر هابیل) رو بیشتر شناختند.

سعی کردم، نوشته هام بوی خانواده، هشدار، تلنگر و خنده داشته باشه.

من از حمایت خانواده ام، حمایت مجید همسرم برای نوشتن بهره زیادی بردم.

از مادرم ممنونم که هر بار منو می بینه میگه:دیگه چیزی ننوشتی و بعد شروع میکنم به خوندن پست جدیدم.

وقتی به نوشته های روزهای اول نگاه میکنم، خندم میگیره، بعضی هاشون خیلی بچه گونه ست در حالیکه اون زمان فکر میکردم شاخ غول رو شکستم.

نوشتن به تو این شهامت رو میده، از واقعیت ها، از یاس و حرمان، از شادی و امید حرف بزنی و با دیگران به اشتراک بذاری.

ممنون از همراهی دوستان قدیم و جدید.
دوستان خاموش و روشن
برو بچه های وبلاگ و تلگرام و اینستاگرام.