راستش من هربار که این نوای روحانی رو می شنوم بغضم میگیره
ماه رمضان داره تموم میشه،امسال ماه رمضون به من خیلی چسبید
هوا نسبت به سال قبل خنک تر بود،
شب های قدر مشهد بودم
معده ی بی اعصاب من،با من مدارا کرد
به کمک بچه ها دوبار افطاری دادیم
حس خوب و حال خوبی داشتم
و باید اعتراف کنم،زود تموم شد...
بلی با آی دی:dokhtarehabil
فی الواقع همیشه هم تکنولوژی خوب نیست؛با توجه به ستاد پر طمطراق استهلال ماه و با هزینه های سرسام آور
این دل آشوبه و استرس رو که حالا فردا عید هست یا نیست رو به صفر رسونده
و این یعنی تو از یه سال قبل میدونی جمعه عیده نه شنبه
قبلنا اینطور نبود و همه منتظر بودند وسط سریال،وسط اخبار؛حالا تا ساعت یازده هم صبر میکنیم شاید اون موقع گفت،
حالا یعنی بلند شم سحری درست کنم؟طی میشد
و ضدحال وقتی بود که یه سال ساعت یازده ظهر اعلام کردند عید شده،مامان و بابا رو ی دار قالی بودند و همه ملت دراز وکوتاه عنر عنر سمت بقاع متبرکه رهسپار شدند
بقیه ی جاها رو نمیدونم اما برای بیدگل اینطوریه که چنتا عید مهم داره؛نوروز،غدیرخم و عید فطر که به عید اموات هم شناخته میشه
و دوستان وسروران فخام برای اموات شیک میکنند و با بهترین لباس ها به دیدن اموات می روند، هرچه به پایان رمضان نزدیک میشویم به همان اندازه به لحظات ملکوتی پشم ریسی خانم ها نزدیک میشویم وحسابی سر مشاطه های شهر شلوغه.
در شهرستان ما اموات در کنار امامزاده ها دفن هستند تا وسیله ای باشند برای شفاعت و ماشالله کم امامزاده هم نداریم.با این وجود
سر شلوغی امامزاده هم گاهی مباحثی شکل میگیره و با عنوان کردن «شازده هادی نیومدین غلغله است» و اون یکی «شازده حسین هم همین طوره»زیکزایکی برای قبرستونشون فخر میفروشن.
به تازگی اموات در این روز دارای گنبد وبارگاه میشن مبادا آفتاب به سر وفرق بازماندگان بخوره و حتی من کولر آبی هم دیدم تا دوستان خدای نکرده اذیت نشند.
هرچند فردا دوباره شبیه قبرستان بقیع بی شمع و چراغ میشه اما یه روز پادشاهی هم یه روزه.
همیشه خونه مادری که بودیم صبح علی الطلوع مادر میگفت: بلند شید دیر شد ساعت ده شد هنوز خوابین ملت همه زیارتند،دو دقه دیگه نمیشه بند شد از گرما؛کی شه برید سر خونه زندگیتون من راه به کارم ببرم.
ازدواج کردیم ورفتیم سرخونه زندگی؛صبح علی الطلوع زنگ میزنه بلند شید دیر شد همه زیارتند؛چشمم به در قبرستون خشک شد کجایین؟!
خلاصه که باید زود رفت؛تا یادم نرفته وفور نعمت بسیاره از شیرینی ومیوه ولواشک و بستنی وشربت و آش اصلا یه جشنواره خوراکی؛اگه مثه من هی میگین نمیخوام ممنون،نمی تونم بخورم بجاش فاتحه اش رو میخونم؛یه کیف بزرگ یا نایلون گنده بردارید
غنایم رو بریزید توش که فردا همچین موقع که دلتون ضعف رفت بتونید بخورید.
بقول استاد میرزایی این حرفا واسه فاطی تنبون نمیشه من برم چادرم رو اتو کنم.
جهان نبود،پسرعمه زا بود
شک نکنید:)
باز من: طلا هم خوبه،به وقتش میشه زد به زخمی
باز من: حالا کجا میخوایم بریم من چمدونم رو ببندم؟!
مجید: تو پشه بند
من:|
[دختر هابیل نگاهی به ساعت میکند و به سفر خارجه فکر میکند]
حالا من کف پام میخاره چی قراره نصیبم بشه
+از اتاق فرمان اعلام میکنن که برنده یه سنگ پا میشم:|
بعد دوباره میگه آقای فلانی فرزند مرحوم مشدی فلان،اینقدر پول داده برای سلامتی خودش و خانواده اش صلوات،برای شادی روح امواتش هم صلوات
بعد هی برای سلامتی و شادی روح طرف هی صلوات،هی صلوات
طوریکه احتمال افتادن قند خونت بسی بالاست.
دست آخر هم میگه مثل اینکه غذا هنوز آماده نیس،برای سلامتی آشپز صلوات
دست خیلی خیلی آخر:ملت در صفوفی بهم فشرده و با جملاتی ناهماهنگ که خانم هل نده بچه بغلمه،پامو له کردی،غذا رو میگیرن
بماند که جمع ما که متشکل از من و خواهرای مجید هست گاهی اوقات بی غذا برگشتیم چون گفتیم حالا بذار خلوت بشه میریم.
هر چند مو سفید کرده های این راه،میگن بلند شید غذا بهتون نمیرسه ها،اما کو گوش شنوا!!
گاهی هم که غذا گرفتیم تا درش رو باز کردیم گفتیم: آخرشم عدس پلو
وجدانا این همه صلوات خاصه فرستادن،کم کمش باید چلو میکس باشه.
خواستم بگم گاهی آدم تو زندگی اونقدر بیخود درجا میزنه و فکر میکنه شاهکار کرده
اما وقتی کارنامه ش رو بهش میدن تو دلش میگه: آخرشم این؟!
امیدوارم توشه ی پایان رمضان همه پر بار باشه و حالاحالاها تموم نشه.
مردی که همیشه مادر در شرایط بغرنج و حساس
یادش را گرامی می داشت
مثلا هنگام جمع کردن سفره،شستن ظروف و سبزی پاک کردن
و با گفتن:به حَج احمد آقا بگید بیاد سفره رو جمع کنه
بقیه دوستان داخل منزل را بسی شرمنده می فرمودند.
بهرحال الان ما این پیشکسوت را از دست دادیم.
دقت کردین خبر مرگم،هی خبر مرگ میدم
*بلی
به چه امیدی اونوخ؟
**صرفا جهت موسیقی
باریک
**مقسی
(دیالوگ گزارشگر و یک همشهری)
*گشنمه اما حس خوردن افطاری نیس
خستگی این افطاری نه با چای که با کاپوچینو رفع شد:))
فرزند ارشد خاندان
یه حسی بهم میگفت:وقتی کارناوال مرگ در خاندان ما با یک زن شروع شد با یک زن هم خاتمه پیدا خواهد کرد
چند سالی میشه که سایه مرگ در خاندان ما بیداد می کنه
عمه انسی،پسرعمو،عمو،شوهر عمه،بابا،نوه عمو،شوهر عمه و حالا باز عمه
و همین طور با رفتنشون کلی آدم خاطرات داره...
روح همشون شاد
بیاد اسیران خاک لطفا فاتحه ای نثار کنید
اینه که سریال ما از بقیه سریالای دیگه بیشتر
عزای ته گور مرده هاش رو داره:|
و با شعارهای جوندار و مکتبی بزنن پیج سروان آقا پرویز رو مضمحل کنن
و اشاره داشته باشند،دیر اومدی نخواه زود بری :|
میخوام صد سال سیاه شروع نشه
واقعیت نوشت: مرگ دست خداست و آقای فتحی وسیله:|
نمیدونه من اینجا از شدت درد قفسه سینه
سوئیشرت پوشیدم که بگم گرم بشه خوب بشه
*درد دارم بعد استوری خنده دار میذارم بعد میگن خوش بحالت چقدر خوشحالی:|
**درد قلبی کشیده ام که مپرس...
من موندم ملت روزه نمیگیرن
یعنی الله اکبر تا میگن ده نفر زنگ میزنه
مجید رفته مسجد و من بعد از کلی زنگ زدن با اکراه برمیدارم
فرش خاطره کاشان میخواد،حالا هرچی میگم اطلاع ندارم بعدا تماس بگیرید،یارو ولکن نیس
دست آخر هم میگه:عذر میخوام شما گوینده رادیو هستید؟!
*حس خری رو داشتم که تی تاپ میخوره:))
++لامصب نگفت کدوم موج،کدوم شبکه:)
سر و چشم و گردن رو شدید میکشه پایین
که یعنی آره
میگم چرا؟
میگه از بس خرم،طلسمم کردی،دیوونم کردی
روانیم کردی،اصن میذارم میرم:)
*ملت اعصاب ندارند هااا:))
این نشونه اجتماعی بودن تو نیست
میان میدزدنت ها
جواب صریح میده که: ولش کن
:|||||
اینجا رو دوس دارم،وبلاگم رو عرض میکنم این کیبورد رو دوس دارم وموسیقی که با نوشتنش بهم میده.
کتاب هام و کتاب هدیه گرفتن هام
صلوات شمار و چادر نمازم
گل هام و باغچه ام،سه تارم
،خانواده ام،حلقه ای که گم شد
ماه گرفتگی دست چپم،
لکه های سفید روی ناخن هام که نشان از کمبود کلسیم داره
جرق جرق استخوونام که بهم میگن پینوکیو :)
دندون های خرگوشی ام
چپ دست بودنم رو دوست دارم.
حتی این خط خرچنگ قورباغه ای که دبیر عربی هربار گفت خوش خط بنویس.
من با اینکه متولد خدای آب های روانم «آناهیتا»،اما عاشق آذرخشم ،عاشق آتیش بازی
اینجوری بود که من شدم آتیش پاره :))
من عاشق بوی پیاز سرخ کردن هستم،میگن فرشته ای هست که عاشق پیاز سرخ کرده ست،در این موقع آرزو کنید،فرشته گوش به فرمانه:)
من مردمی رو که با دیدنت لبخند میزنند رو دوست دارم
من آهنگ شبانه رادیو پیام رو هم دوست دارم.
موسیقی شبانه کاروان استاد بنان رو،که هر شب گوش میکنم رو دوست دارم.
صدای سه تار استاد لطفی رو هم ایضا
من صندلی لهستانی کنار پنجره ی خونمم رو هم دوست دارم.
حتی چی بپوشم های قبل از مهمونی و این جوش های بی موقع قبل از مهمونی رو:)
نماز خوندن مادرم رو،
و با صدای قشنگش سوره یس خواندن رو
من صدای مادرم را دوست دارم.
من حتی تو را هم دوست دارم :)
*نوشته من نیست اما از دل منه
🤖
بشرط اینکه جیبات پر پول باشه
یه بچه سرتق هم کنارت نباشه که هی نق بزنه
و بگه:میدونی چقدر وقته بغلم نگرفتی
در حالیکه همین چند ثانیه پیش بعلت کمر درد و دست درد زمین گذاشتیش
خلاصه با این تفاسیر سوغاتی خریدن قشنگه
کاش بابام هم بود برای اونم میخریدم
میدونستم چی میخواد یه پیراهن آبی رنگ...
+آیا میدانستید سجاده من پهن هست و هنوز نماز عصر نخواندم و اومدم اینجا می نویسم،اووف بر من
بسم الله الرحمن الرحیم
خسته ام،خوابم میاد
اجماعا صلوات:)