دختــــــــــر هابیل

چند وقت پیش که اعلام کردم کیا رای میدن
34 درصد گفتن بلی
و 66 درصد گفتن ابدا

ماشالله به این حضور حداکثری تون!! 

البته جای تعجب هم نداشت
با توجه به عقبه این دولت، باتوجه به سو مدیریت ها، گرانی، تحریم، بهانه ی تحریم، برجام، بهانه برجام و درجا زدن های فراوان
و وضعیت گهربار ملت در این اوضاع نابسامان، دروغ شنیدن های مکرر،نتیجه اش می شود سلب اعتماد، و این می شود که قاطبه افراد می گویند ابدا.

و بعد از رد صلاحیت های بهت برانگیز، قهریست که  ریزش رای خواهیم داشت. 

و از دید خیلی ها این اصراف بیت المال است چون از قبل مشخص است چه کسی رئیس جمهور می شود!!

طرف صحبت من به اون 34 درصدی هست که قراره رای بدن و امیدوارم رای احساسی ندهند. و با یک انتخاب هدفمند و پیشرو باعث ارتقا کشور شوند و ملت از این بلاتکلیفی های  قیمت و بورس و تحریم نجات پیدا کنند. 

اما در مورد انتخابات شورای شهر باید بگم، دوستانی که چه از طریق وبلاگ، کانال تلگرامی و اینستاگرام منو می شناسند با روحیات من و مسائل ناسیونالیستی من نسبت به شهرم آشنا هستند که بسیار حساسم و همیشه بیشترین سعی و هدفم ارتقای سطح فرهنگی، اجتماعی شهرستان و معرفی جاذبه های گردشگری و آشنایی با اصطلاحات رایج شهر به دیگران بوده است.

چون معتقدم شهرستان آران و بیدگل آنقدر پتانسیل داره که همینجور راکد مونده و با راهکار مناسب، مدیریت جدید، باعث پیشرفت شهر و جذب نیروی انسانی می شود.

زیباسازی شهر از دغدغه های همیشگی من بوده، و می توان با کمی خلاقیت و بکارگیری نیروی جوان و بکار بردن اِلمان های مدرن شهرسازی  و با تلفیق سبک  تاریخی و کلاسیک باعث جذب توریست بیشتر شود.

و این کارها میسر نمی شود، مگر با وجود نیروی جوان، انعطاف پذیر و کاردرست.

از اونجاییکه، آقای مهندس محمد بلالی رو تو این چند سال می شناسم و در گفتگوهایی که با هم داشتیم از حرص های مشترکی که برای بی کفایتی های شهر خوردیم.

من ایمان دارم با انتخاب ایشون، شهر رنگ دیگری به خود خواهد گرفت.

پس اگر پای صندوق های رای خواهید رفت.
لطفا به آقای مهندس محمد بلالی رای دهید.
چرا که فکرش، فکر من است، و دغدغه اش، دغدغه ی من.

یا علی. 

میتونم به جرات بگم اولین باری بود که امیرحسین رو شب می‌بردم پارک زیتون ، اونم به اصرار خانواده.

چون اصلا اعتقادی به پارک رفتن اونم شبانه ندارم.

ملتی یجوری ماسک نزده بودن که انگار کرونایی اصلا وجود نداشته.

جدای از این صحبتا، پارک بشدت شلوغ و بشدت تاریک و ظلمات بود مگه چند گوشه یه کورسوی نوری میومد،

هوا بشدت گرم، اما من موندم ملت تو این هوای بُهله و خفه چجوری قلیون میکشن؟! 

اصلا به اینم کاری ندارم.

اما مسئله ای که مهم هست، تاریکی پارک هست، طوریکه یه قسمت هایی از پارک کورمال، کورمال باید راه میرفتی.
قسمت بازی بچه که شلووووغ و تاریک 

خب خرد مجسم، مسئول گرام، یه بچه بیفته حالا اول داستانه که. 

یا حوض وسط پارک، تاریک،من عمق حوض دستم نیست، اما اگه خدای نکرده یه بچه یکی دوساله ی سرتق بیفته توش، تا بخوان متوجه بشن، بچه کجاست و کجا دست و پا میزنه تو این تاریکی، طرف ریق رحمت رو سر کشیده. 

اگه قراره ملت نیان پارک، یحتمل خاموشی پارک راه حل مناسبی نیست. 

مسئولین ذی ربط باید روش بهتری رو جایگزین کنند تا شبیه رفتم ابروش رو درست کنم، چشش رو هم ناکار کردم نشه.