دختــــــــــر هابیل

این سومین باری بود که درد به سراغم میومد،دوبار قبل تو دوران بارداری بود که همه دچار سوتفاهم زایمان زود رس شده بودند،درد از دل و روده به قفسه سینه میزد طوریکه زمزمه نفس کشیدن سخته رو از بر بودم و بعد میزد به کتف و کول و یجورایی باعث فلج شدن کتف میشد و تنها راه خلاصی بالا آوردن بود که خدا نصیب گرگ بیابون نکنه...
این درد با خوردن کباب،دوغ،ماست،سبزی،استرس و قس علی هذا حادتر میشد..سر سفره بودیم که مادر اصرار داشتن دوغ هم بخورم وگذشته ها گذشته،ما هم تابع اوامر بزرگان ،خوردن همان و لآنگ شات بسمل کردن من سر حوض هم همان.
مادر هی تف و لعنت به خودش که کاش نمیگفتم،مجید بد و بیراه به غذای کافور زده دانشگاه که مسبب اصلی اضمحلال معده ی بنده بود.
اما این حرفا واسه فاطی تنبون نمیشد و راهی دکتر شدیم،دکتر سونو گرافی رو مقدم بر همه چیز میدونست.من که اصرار داشتم از معده است و ایشون گیر داده بود کیسه صفرا، گزینه ای که هیچ وقت برای من روی میز نبود و به مخیله بایر مغزمم خطور نکرده بود.با اومدن جواب سونو مشخص شد که کیسه صفرا در میزبانی از کلی خورده سنگ دست کوکب خانم رو از پشت بسته.خانم محترم از اونجایی که سنگ های ریز باعث انسداد میشه سریعا باید عمل کنید وگرنه باعث مرگ میشه،نه گذاشت نه برداشت نه یه قطره آب تو حلق ما ریخت حکم هم داد،من هاج و واج که چطور یه کیسه صفرا پشکل که اندازه جیبوتی هس همچی واسه ما شاخ شده و شاهراه حیاتی...در ضمن بعد عمل از خوردن گوشت کبابی،غذای چرب،روغن جامد،حبوبات،لبنیات،تنقلات،تخم مرغ و کله پاچه خودداری بشه چون در نبود کیسه صفرا احتمال کبد چرپ همی رود،ومن بغایت اگه اونجوری نمیرم اینجوری با مرگ تدریجی ریق رحمت رو سرمی کشیدم پس چی بخورم؟؟!!
اما گاهی به مرگ میگیره که به تب راضی بشه اینجا مصداق عینی داشت،هر چند بعد از بیرون اومدن از مطب آلوچه آلوچه اشک ریختم اما دیگه تحمل این جیبوتی رو نداشتم،
امان از درد...وقتی چشام رو باز کردم یه شیشه حاوی جیبوتی کنار تختم بود که میتونستم با سنگ هاش یه قل دوقل بازی کنم.