شنای پروانه
دختـر هابیل شنبه بیست و پنجم تیر ۱۴۰۱ 16:13اینکه کجا بزرگ بشی خیلی مهمه
نصف راه رو رفتی یا کلا نرفتی محسوب میشه
تو فیلم شنای پروانه، صحبت از خانواده و محله ست.
محله لیان شامپو(جاوید آباد) که قبل تر تو سریال جنگجویان کوهستان شنیده بودم.
وقتی تو یه خانواده درب و داغون بزرگ بشی تهش میشی یکی شبیه همونا، حالا با یه پشت بوم کم و زیاد. چون دغدغه یه خانواده ای که کفترباز و معتاد وقاچاقچی هست با دغدغه یه جراح مغز و اعصاب متفاوته.
اون چیزی که تو سر هرکدوم سیر میکنه دنیا دنیا تفاوته.
چند وقت پیش دختر خانمی بهم پیام داد و از غصه هاش گفت
(این لطف عزیزان هست که بدون اینکه بشناسمشون باهام درد ودل میکنن)
طرف به اصرار خانواده بخصوص پدر راضی به ازدواج میشه
چون مادر و پدر میگن دیگه 19سالت شده و داری میترشی(عین عبارتی که گفت)
و با یه تحقیق چند صدم ثانیه و اینکه خوبن، دختر به عقد طرف درمیاد و همون شب اول متوجه میشه، پسر تعادل روحی و روانی نداره و کلا خانواده درست درمونی هم ندارن
و حتی بعد تر متوجه میشه که چند نفر حتی گفتن:اینا هیچ سنخیتی با شما ندارن یا مشکل اخلاقی دارند اما پدر باز کار خودش رو کرده و گفته:دختر نباید زیاد تو خونه بمونه!!
و حالا که طلاق گرفته، داشت میگفت اگه من تو یه خانواده بودم که منو میخواستن این شرایط برام پیش نمی اومد، با اصرار و تهدید باعث بدبختی من شدند.
در بعد وسیع تر هم نگاه کنی، الان قاطبه افراد تو جامعه دپرس و عصبی هستند و ناامید، و هیچ امیدی هم به برجام و رفع تحریم ها ندارند.گاهی با همین تعصب ورزی ها و خود رو علامه دهر دونستن، همه حقیرند و ما قدرتمند و طبل توخالی و رویای پوشالی، دیگه یه نفر بدبخت نمیشه یه ملت بدبخت میشه، یه ملت فراری از وطن میشه، یه ملت ناامید از همه جا و همه کس میشه.
این خیلی مهمه کجا بدنیا بیای و کجا بزرگ بشی
آینده ات و مسیر حرکتت بستگی به همین راه داره...